توی خونه روی دیوار یه تفنگه سر پُرهداغ جنگلا رو میشه روی قندافش دیدآره یه تفنگه سر پُر و فراری از شکارکه میشه از تو گلوش صدای شلیکو شنیدیه تفنگه پیر و کهنه یه تفنگه بی جوازکه دلش رو برده زوزه های زخمیه یه گرگعمریه که بوی باروتو نفس نمیکشهتنها شاهده نفس کشیدنه پدربزرگتوی خونه روی دیواریه تفنگه سر پُره منم آخرین گوزنیکه گلوله میخوره توی خونهروی دیوار یه تفنگه سر پُرهمنم آخرین گوزنی که گلوله میخورهخسته از روزای غمگینه بدون ِ دفاعخواب رفته مثل آتیش زیر خاکستر داغیه تفنگی که مثه ، یه مرد گریه میکنهشبو با روح پرنده های مُرده تو اتاقبا دوتا میخه سیاه مونده رو دیواره سفیدتو سر هردوی ما وسوسه ی آزادیخیلی وقته بوی خون خونه رو پُر کرده و منخیره ام به آخرین ارثیه ی اجدادیتوی خونه روی دیواریه تفنگه سر پُره منم آخرین گوزنیکه گلوله میخوره توی خونهروی دیوار یه تفنگه سر پُرهمنم آخرین گوزنی که گلوله میخوره