علی ترکاشوند ـ قمری

Ali Torkashvand - Ghomri

چو قمری شکسته بال
در این زمین یخ زده
به گوشه ای نشسته بودم

بر آمدی چو آفتاب
به سرزمین سرد من
شراره های عشق خود
به جان من فکندی

به لحظه ای غروب شد
غم دلم شروع شد
و این جهان به چشم من
سیاه و تار و‌تیر شد
بیا برس به داد من
که آخرین نفس تویی

بیا که آن دریچه ی
رها شدن از این قفس تویی
بهار من تویی تویی
نگار من تویی تویی
صدای من تویی تویی
نوای من تویی تویی

شروع تازه ی جهان
در زمان من تویی
مگر مرا ندیده ای
که این چنین به پای تو
نشسته ام
مگر مرا ندیده ای که مرغ
و پر شکسته ام
صدا بزن مرا که
با صدای تو به اوج آسمان رسم
بیا بشین کنار من
که بی تو من غمین و دل شکسته ام
بیا برس به داد من
که آخرین نفس تویی
بیا که آن دریچه رها شدن از این قفس تویی
بهار من تویی تویی
نگار من تویی تویی
صدای من تویی تویی
نوای من تویی تویی

شروع تازه ی جهان
در زمان من تویی