محاله ادامه بدم بعد از این واسه بار آخر منو باختی
چه ویرونه ی بی نظیری ببین تو این زندگی رو برام ساختی
یه دنیا بگم از جنونم کمه

نمیخوام ادامه بدم این حقمه
یه تنهایی بی نقابم انتخابم جایی جز غم نمیره
یه دریای به گل نشستم

خیلی خستم کاشکی بارون بگیره
سرم گرم دستای سرد تو بود تنم از هوای تو سر ریز شد
تا رختاتو جمع کردی گفتم کجا تو چیزی نگفتی و پاییز شد
میخواستی بگی مطمئنی ولی یه جور عجیبی ترک خورد صدات
دلت رفته بود و تنت مونده بود

نشستی درو باز کردم برات