خبر داری که خاندایی فرمونو با چاقو زدن دوباره باز حرومیا با هم به میدون اومدن
چشماتو وا کن خاندایی من قیصرم داش آکلم که گرد و خاک کوچه ها نشسته روی کاکلم
کاری نداشتم به کسی ببین چجوری زدنم یه بغضی مونده رو دلم زخمی نشسته به تنم
خدا مادر وطن بزن زنگو بزن غمت به جون من وطن وطن وطن
سینه ما یه عمره که تشنه دشنه خوردنه غمت نباشه تا ابد این خونه ناموس منه
هنوز توی خونه ی ما مرد و زنا پشت همن واسه یه قطره اشک هم از هرچی دارن میگذرن