دریا دلش از درد خونده
شب رویِ جنوب، غم نشونده
نخلای خسته، پا به پای باد
موندن هنوز، با دلِ آزاد

از خاکِ زخمی، از قلبِ دریا
میاد صدایِ مردِ فردا

جنوبِ من، تنها نمی‌مونه
ایران با تو هم‌صدا می‌خونه
هر جا که این پرچم نفس داره
دل با تو تا آخر می‌مونه

جنوبِ من، ای شهرِ بارونی
ای قصه‌ی عشق و مهربونی
از هر طرف این خاکِ زیبا
هستند کنارِ تو، همه دنیا

کوچه پر از خاطره‌هاشه
هر خونه چشم‌انتظارِ فرداشه
اما هنوز از دلِ این شب
خورشیدِ امید پیدا می‌شه

ای نخلِ جنوب، خم نشو باز
ای ساحلِ صبور، آواز بخون باز
این شب اگرچه سنگینه و سرده
فردا برای تو روشن برمی‌گرده

از موجِ دریا تا قلبِ خاکت
می‌مونه همیشه عشقِ پاکت
یک سرزمین پشتِ نگاهته
امید هنوز توی راهته